Voor de meesten van ons is het de laatste werk- en/of school week voordat we kerst gaan vieren met onze dierbaren. Soms is dat een warm en hartelijk samenzijn, maar vaak is er een onderstroom van dingen die al langer spelen. In tijdschriften zie je allerlei artikelen staan met tips om de feestdagen te “overleven”. Ook S P A R K geeft je iets om uit te proberen: Meet them where they are.

We zijn allemaal anders. Anders in onze geschiedenis, in onze opvoeding, in onze behoeftes en al het gedrag dat daar uit voort vloeit. En we willen allemaal gezien worden, meetellen. En dus willen we onszelf in de ontmoeting met de ander laten zien. We gaan ons punt maken: zoals ík het doe of zie, zo is het goed. Het grappige is dat die ander precies hetzelfde wil, ook al kan de manier waarop hij of zij dat laat zien heel anders zijn dan jouw manier. 
Stel je jouw gezelschap aan de kersttafel voor, en ga eens na wat die ander waarschijnlijk gaat doen of zeggen waardoor jij denkt “zie je wel, daar gaan we weer…” En stel je dan vervolgens voor dat je helemaal niets gaat doen om dat te ontkrachten. Dus in plaats van te reageren zoals we altijd doen, doen we nu eens niks. En wat gebeurt er dan? Als je de ander nergens van hoeft te overtuigen, dan ontstaat er wellicht ruimte om die ander te ontmoeten op de plek waar hij zich op dat moment in zijn leven bevindt. Dit kan een hele andere plek en realiteit zijn dan de jouwe. Het gaat er om dat je in jezelf de bereidheid, de nieuwsgierigheid en de compassie vindt waarmee je de ander kunt ontmoeten op de plek waar hij het leven ervaart op zijn manier: Meet them where they are.