De invloed van je familie op JOU

Het gezin is een microkosmos van de wereld. In het gezin waar we zijn opgegroeid, leren we over essentiele zaken als macht, intimiteit, autonomie, vertrouwen en communicatieve vaardigheden. Het zijn deze elementen die bepalen hoe we in het Ieven staan, zowel prive als professioneel. Die invloed van dezeelementen werkt veelal onbewust door op allerlei lagenvan ons gedrags- en gevoelsleven, en staat helemaal los van de kwaliteit van de familieband. Het zorgt ervoor datwe ons gedragen naar onbewuste en onuitgesproken ‘regels’ zoals die gelden in onze familie: familiedynamieken.

Familiesysteem

Veel klachten of vragen waar mensen mee zitten, blijken hun oorsprong in het familiesysteem te hebben. Want hoewel de navelstreng doorgeknipt wordt na de geboorte, blijken er ook onzichtbare draden werkzaamte zijn in een mensenleven. Dit zijn de draden die ons blijvenverbinden met onze familie van herkomst, en anders dan een navelstreng zijn ze niet door te knippen, hoe graag we dat soms ook zouden willen. Deze draden rijgen moeiteloos de generaties aan elkaar. Hierin zijn wij ‘slechts’ een schakel tussen dat wat ons is voorgegaan, en dat wat er na ons zal komen.

Doorgeven via DNA

Er wordt vanuit deepigenetica steeds meer bekend over wat we allemaal doorgeven via ons DNA. Oat blijkt veel meer te zijn dan bijvoorbeeld de kleur van haar en ogen of erfelijke ziektes. Er zijn meer en meer aanwijzingen dat ook bepaalde herinneringen en gebeurtenissen met grote impact doorgegeven worden aan volgende generaties. Het systemisch werk (familieopstellingen) is gebaseerd op dit principe vandoorgeven.

lntegreren van een erfenis

Professor Nagy schreef al decenniageleden over de optelsom van zowel de psychosociale als materiele baten en lasten van onze voorouders, en a lieswat daarmee aan rechten en plichtensamenhangt. Deze verworvenheden, die we van beide biologische ouders meekrijgen, vormen onze systemische ‘erfenis’. En net als bij een echte erfenis geeft dat ieder mens een legaat: de opdracht om die verworvenheden in zijn of haar Ieven te integreren, het liefst op een manier die bij hem of haar past. Dat integreren is moeilijker dan we denken. Hoe vaak verzetten we ons niet tegen onze herkomst, en willen we er niks meer mee te maken hebben? We nemen ons voor om het allemaal heel anders te doen. En tach blijkt het niet zo te werken. Die onzichtbare draad blijft zijn werk doen, ongeacht een eventuele afstand, of die nou letterlijk of figuurlijk is.

Echt vrij worden we daarom pas,als we ons hebben vereenzelvigd met onzeherkomst. Carl Rogerszei het al eens heel mooi: ‘De vreemde paradox is dat pas als ik mezelf volledig accepteer,met alleswat erbij hoort, er ruimte ontstaat om te veranderen.’