Vandaag de laatste werkdag van dit jaar, en vanochtend ook de voorlopig laatste sessie van een client die kwam afronden. Wat zag ze op tegen dit traject, waarvan ze wist dat het heel nodig was maar waar ze ook bang voor was. Want wat als het antwoord op die ene grote vraag nou gewoon duidelijk werd? Wat als het geen vraag meer was die telkens boven haar hing, zoals al 20 jaar het geval was. Wat als die vraag haar niet langer gevangen hield? Vandaag kwam het antwoord. En dat was net zo klein en eenvoudig als dat t helder was. Haar vraag. Haar antwoord. We waren klaar, dat was meteen duidelijk.
Nu wil ze alleen nog een ritueel, iets om die ene vraag definitief achter zich te laten. Ze kwam zelf met het idee: een briefje waarop ze de vraag èn haar antwoord schrijft. En dat briefje maakt ze vast aan de mooiste vuurpijl die ze kan vinden, en dan overmorgen, om 00.00 uur… BOEM! 2018: Here she comes!